Oi sa dì s’est scrariàda
De tempus meda fut iscuriosa
S’animu miu si torrat a allirgai
Ponendi a parti is dis pensierosas.
Deu de meda circu custa luxi
Ma no est facili a dda agattai:
Deu impari a is atterus
T’appu postu in gruxi!
‘Os gei seis bonu
E m’eis a perdonai.
Deu ti circu sèmpiri e ti chistionu
Ma Tui no m’ascurtas mai.
S’anima mia trista e scuriosa
In silenziu si torrat a inserrai.
At a beni sa dì de T’atobiai
Speraus chi siat s’ànimu serenu.
Chi mi accolgast a celu illuminau
Impari a Mama tua, o Nazarenu.
Antonia Perseu