In su scuru de sa notti
Sa poesia chi mi salvat sa vida
In sa notti citida
In d una stanza oscura
Dubbiosa e pagu sigura
De medas pensamentus
Chi mi faint luxi
Po no intendi cun su coru
Tristu chi deu portu.
A de dì e a de notti
Serbit po mi pausai sa menti
E po podi binci
Sa dì de cras.
Poi a pagu a pagu
Mi cabat su sonnu
E aberrint is pensamentus a s’incras
Cun tottu su chi Deus mi podit donai.
Adalgisa Garau